طراحی وب سایت

خبرگزاری دانشجویان ایران - تهران سرویس: جامعه اطلاعاتی -فناوری اطلاعات
حتما تاکنون به نامه های الکترونیکی ناخواسته در ای میل خود برخورد کرده اید که شامل مسایل مختلف خبری، سیاسی، تبلیغات و غیره هستند و هرگاه توسط کاربر ناخواسته تلقی شوند، به هرزنامه تعبیر می شوند.
به گزارش سرویس فن آوری اطلاعات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، 32 سال پیش در چنین روزی، بازاریاب یک شرکت رایانه یی آمریکایی ای میلی را به 393 نفر از کاربران آرپانت - شبکه ی رایانه یی تحت اداره دولت آمریکا که سرانجام به اینترنت تبدیل شد - ارسال کرد که این ای میل نخستین هرزنامه تاریخ اینترنت به شمار می رود.
این پیام تجاری که سوم ماه می سال 1978 ارسال شد، واکنش سریع و منفی دریافت کنندگان را برانگیخت و آن ها مستقیما از گری توارک که هیچ تلاشی برای پنهان کردن هویت خود نکرده بود، شکایت کردند و شرکت دیجیتال اکیپمنت کورپوریشن نیز توسط مدیران آرپانت مجازات شد.
این ای میل نشانه اتفاق های در حال وقوع بود؛ امروزه هرزنامه بیش از 90 درصد از تمامی ای میل های ارسال شده که در حدود 120 میلیارد پیام در روز محسوب می شوند را تشکیل می دهد و یک صنعت چند میلیارد دلاری به شمار می آید.
هرزنامه نویسان در عصر حاضر نه تنها ای میل بلکه وب سایت ها، وبلاگ ها، شبکه های اجتماعی و تلفن های همراه را نیز هدف قرار می دهند و با وجودی که مبارزه کنندگان با هرزنامه تلاش می کنند این نامه های ناخواسته را از ارتباطات مفید دور نگه دارند، گویا هیچ پایانی برای آن وجود ندارد.
با این که بیل گیتس در سال 2004 وعده داد که جهان در سال 2006 بدون هرزنامه خواهد بود، به نظر می رسد هرزنامه نویسان و ضد هرزنامه نویسان در یک نبرد گرفتارند و هیچ کس انتظار ندارد که نبرد علیه هرزنامه به این زودی به پایان برسد.
کنگره آمریکا در سال 2003 قانون can- spam را به تصویب رساند که رسما صنعت خارج از کنترل هرزنامه را کنترل می کرد و بر اساس آن اشخاص و شرکت ها قبل از ارسال حجم انبوه ای میل، مقررات خاصی را باید رعایت کنند و برای کاربران گزینه عدم دریافت ای میل های انبوه را فراهم کنند.
به گفته یک پیشگام اینترنت که اکنون رییس بنیاد مرز الکترونیکی است، نخستین پیام هرزنامه محصول دوره سالم تری بود و ارسال کننده، تبلیغات برای یک مدل رایانه یی جدید را از آدرس ای میل خود ارسال و تمامی آدرس ها را با دست تایپ کرده بود.
هرزنامه توجه عمومی را در سال 1994 و هنگامی که دو وکیل آمریکایی یک هرزنامه تجاری را به شش هزار کاربر گروه های گفت و گوی اینترنتی ارسال و خدمات خود را به عنوان وکلای مهاجرت تبلیغ کردند، برانگیخت.
این دو وکیل کتاب هایی را درباره نحوه ارسال هرزنامه نوشتند و به دیگران کمک کردند ارسال هرزنامه را آغاز کنند. کتاب این دو وکیل همچنین به توسعه نخستین نرم افزار با هدف شناسایی و حذف پیام های هرزنامه منتهی شد.
نخستین موج هرزنامه نویسان شاهد لبریز شدن صندوق های ای میل خود از پاسخ های خشمگین بودند و اغلب اشتراک آن ها توسط isp آن ها بسته می شد. هنگامی که افراد به سرعت یاد گرفتند هویت و محل خود را پنهان کنند، هرزنامه نویسی یک فعالیت زیرزمینی شد.
سازمان هایی مانند spamhaust project فهرستی از آدرس های ip تولیدکننده هرزنامه ی شناخته شده را منتشر و isp ها نیز از این اطلاعات برای مسدود کردن ارسال ای میل به کاربرانشان از این آدرس ها استفاده کردند.
جدیدترین فیلترهای هرزنامه از فیلترهایی استفاده می کنند که با استفاده از محتوای ای میل ها، تشخیص هرزنامه ها را فرامی گیرند یا سیستم هایی که هرزنامه های جدید را از طریق اثرانگشت دیجیتالی شناسایی می کنند.
هرزنامه نویسان با ترفندهای خود علیه این تدابیر می جنگند و برای اجتناب از ردگیری شدن، شبکه یی از رایانه های تحت کنترل ایجاد کرده اند که بدون اطلاع صاحبانشان، تحت کنترل آن ها هستند.
این شبکه ها که به بات نت معروفند، برای ارسال حجم بزرگی از هرزنامه که شناسایی و مسدود کردن آن ها به علت غیرمتمرکز بودنشان دشوار است، استفاده می شوند.
هرزنامه نویسان هم چنین محتوای هرزنامه هایشان را پیچیده می کنند تا تکنیک های فیلترینگ را مغلوب سازند. بسیاری از هرزنامه ها حاوی کلماتی هستند که از کتاب های آنلاین رایگان گردآوری شده اند تا پیام های هرزنامه یی را استتار کنند.
به گفته ی محقق یک شرکت ضدهرزنامه، یکی از دلایل ارسال زیاد هرزنامه این است که نسبت کوچکی از آن ها از سیستم دفاعی isp می گذرند و به صندوق ای میل کاربران راه می یابند.
متداول ترین استفاده از هرزنامه به منظور فروش یا تبلیغ یک محصول است به امید این که برخی از مردم با خواندن آن جلب شوند. هزینه ارسال یک میلیون ای میل جزئی است و بازگشت احتمالی آن حتی اگر یک درصد نیز باشد برای هرزنامه نویسان جالب توجه است.
هرزنامه نویسان مجبورند هرزنامه های بیش تری بفرستند تا مطمئن شوند برخی از آن ها به مقصد می رسند اما در حالی که هزینه ارسال آن ها برای هرزنامه نویسان پایین باقی می ماند، isp ها و مشترکانشان به دلیل اتلاف پهنای باند و هزینه فن آوری فیلترینگ، متحمل هزینه های بالاتری می شوند.
در این بین، هرزنامه نویسان به عرصه هایی فراتر از ای میل حرکت کرده اند؛ در آسیا که دسترسی به تلفن همراه بیش تر فراگیر است هرزنامه تلفن همراه در حال متداول شدن است.
در وب نرم افزار خودکار، وبلاگ های هرزنامه یا splogs را ایجاد می کند که کاملا برای میزبانی تبلیغات وجود دارند. در سایت های شبکه اجتماعی مانند فیس بوک یا مای اسپیس، هرزنامه نویسان درخواست های دوستی قلابی ارسال می کنند تا بتوانند سیل هرزنامه را به کاربران جدید ارسال کنند.
متاسفانه هیچ کس فکر نمی کند هرزنامه به این زودی از میان برداشته شود و راه های جدید ارتباطات همواره به شکل گیری انواع جدیدی از هرزنامه منتهی می شود اما خوشبختانه پیش بینی های اولیه مبنی بر این که هرزنامه، اینترنت را کند می کند، هنوز به وقوع نپیوسته است.

منبع : ایسنا - خبرگزاری دانشجویان ایران  تاریخ : 13   اردیبهشت   1389  شاخه : اینترنت